The Gang of The City Heron

De Blauwe Reiger

 

De zon schijnt en ik ga dadelijk op pad. Het licht is mooi en ik ga even kijken of de reigerkolonie midden in de wijk er nog goed bij staat.

De grote vogels staan hier in groten getale geduldig te wachten, immers… het meeste water is stijf bevroren en vissen vangen is er dus niet meer bij. Ze vervelen zich een beetje, lijkt het wel. De populatie wordt misschien zelfs met uitsterven bedreigt tijdens zo’n lange vorstperiode.

Maar ze krijgen hulp. Mensen lopen vrijwel dagelijks langs de vijver met in ieder hand een plastic tasje vol slachtafval om de uitgehongerde reigers te voeden. De een doet dit nauwgezet met een goed alternatief voor de onder het ijs verstopte vis, de ander komt met gekookte leverworst en gebakken lever aanzetten. De man met de leverworst geeft het al aan, hij heeft over dat bijvoeren een dubbel gevoel. “Zou je de natuur nu niet beter z’n gang kunnen laten gaan?” vraagt hij aan zijn buurvrouw.

Maar dan vraag ik mij weer af: Welke natuur? De eens zo mooie polder, de natuur volgens de stadsmens, is volgebouwd en daarom hebben we nu een mooi huis. In de zeventiger jaren waren bijna alle reigers uit deze polder verdwenen. Ik heb als kind hier nog nooit een reiger gezien. Nu struikel je over deze enorme vogels en ik ben er erg blij mee. In de zomer zitten ze verspreid over de nog resterende polders vol slootjes en plassen om hun natuurlijke kostje te vergaren. Ze ruimen dan ook veel, heel veel soms schadelijke dieren op!

Soms mopperen de mensen in de wijk op de reigers. Sommigen zijn zelfs boos op de mensen met de plastic tasjes. Het wordt ze allemaal teveel. Maar waarom zou je over deze en andere vogels klagen? Het is net als met de duif in de binnenstad… men klaagt over de poep, maar men blijft de vogels vervolgens wel patat en andere troep voeren. Maar de duiven zijn hier niet omdat ze hier horen. De reiger wel en ook al vind ik het natuurlijk jammer voor die prachtige, dure koikarpers en de volgescheten auto’s… de grote roofvogel, want dat is de reiger nu eenmaal, hoort hier thuis en kijkt niet naar soort, kleur, het formaat en zelfs niet naar de prijs die je voor je vis hebt betaald. Hij heeft gewoon honger!

Hoe dan ook, ik amuseer mij in elk geval kostelijk met deze vogels in de winter!

Dit verhaal is geschreven en gefotografeerd op 22 januari 2013

The Gang of The City Heronokkibox
1221

12 comments on "The Gang of The City Heron"

  1. mooie foto’s weer, het is alsof ze dansen

    • Ha Hans, dank je wel. Nou… ze vochten elkaar zowat de tent uit… als er een tent had gestaan. 😀

  2. Mariella Everling on

    Prachtig, echt heel mooi, ik ben met heel andere ogen naar reigers gaan kijken, ik vond ze eigenlijk saai en grijs, maar niets is minder waar blijkt nu.

    • Sinds dat ik achter de reigers aan zit, vind ik ze een van de boeiendste schepsels aan de slootkant. Tenminste… op het ijs, dus in de winter. Zomers kijk ik er eigenlijk nauwelijks meer naar, dan ga ik weer op jacht naar bijvoorbeeld de fuut. 😀

  3. Het zijn stuk voor stuk mooie en haarscherpe foto’s van de reigers. Daar zitten er wel erg veel bij elkaar.
    Afgelopen week zag ik hier in de buurt vijf grote zilverreigers bij elkaar in een besneeuwd weiland staan, jammer genoeg bleef daar op de foto’s niets van over, omdat ze net wat te ver weg stonden.

    • Er waren er nog meer… dan op de foto te zien is, ik heb een keuze moeten maken uit de vele foto’s. Ik hoop de zilverreiger ook nog eens van dichtbij te bewonderen. Een beetje geluk moet je wel hebben om ze te zien hier.

  4. Wat een mooie foto’s Maria Jo. En leuk geschreven

    Groetjes Margreet Joustra

  5. Op sommige foto’s meende ik reigers met een beginnende hanenkam waar te nemen… 🙂

    Gr. Henk

  6. heel wat reigers bij mekaar

    krijgen we hier nooit te zien

    mooie knappe opnames

    groeten

  7. Ik heb het gevonden zoals je ziet Maria Jo, prachtige reiger serie en foto’s

    Groeten, Bram