Uiltje gesnapt

oehoe

Nee… het zijn niet mijn oren, zoals velen van jullie misschien denken. Het zijn niets anders dan versierselen, zodat ik er nog grappiger uitzie. Mijn oren zitten namelijk veel lager, zo ongeveer naast mijn ogen en worden bedekt door de veren aan weerszijden van mijn grote oranje-gele kijkers. Als ik nóg beter wil horen, dan zet ik mijn kraag een beetje op en zodoende kan ik een muis op tientallen meters afstand aan horen komen!

Wat voor een “vreemde vogel” ben ik dan? Nu… ik weet het antwoord al, want ik ben een uil en uilen zijn hele wijze vogels. Tenminste… dat zeggen de mensen. Dezelfde mensen hebben mij destijds ook een naam gegeven. Als ik roep, dan klinkt dat ongeveer zo: oeoeoeoehoeoeoe! Sinds die tijd heet ik om deze reden gewoon “Oehoe”. Zij vinden mijn roep wel heel erg angstaanjagend en dat vind ik leuk!

Zo de wind waait, zo waaien mijn pluimpjes…

In de vorige eeuw hebben mijn voorouders het erg zwaar gehad. Zo zwaar, dat ik bijna uitgestorven was in Europa. Deze kwaadaardige lieden hebben mijn verre voorouders gebruikt om vogels te lokken, zodat ze deze vogels konden vangen of doden. Want… waar ik ook ben, daar zijn ook vele andere vogels, zoals duiven, kraaien en eksters. Deze vogels proberen mij dan te verjagen, omdat ik ze, als ik de kans krijg, met huid en haar opeet! Dat moet je mij maar niet kwalijk nemen, want… ik ben een echte roofvogel! Wij, roofvogels, zorgen dus erg goed voor de natuur. Wij ruimen namelijk alles op waar er teveel van is… zoals duiven, muizen en ratten!

Mensen vinden ook mijn ogen bijzonder interessant. Deze staan niet,  zoals bij de meeste vogels aan de zijkant van de kop, maar voorop in het gezicht. Op deze wijze kan ik,  net als jullie,  heel goed de afstand schatten. Maar ik kan mijn ogen niet bewegen, dus draai ik gewoon mijn kop, indien nodig… tot maar liefst 270 graden om. Of naar boven, net zoals je wilt, tot maar liefst 180 graden. Zo kan ik alles heel goed volgen. Mensen denken ook vaak dat ik in het volkomen donker kan zien, maar dat is een fabeltje. Wel kan ik erg goed in het halfduister mijn prooi waarnemen… dus kan ik uiteindelijk toch veel beter zien dan jullie, beste mensen.

Ik ben op dit moment ruim twee maanden oud en al groter dan mijn volwassen neefje, Trista de Kerkuil. Over een goed jaar zal ik zeker drie tot vier kilo zijn aangekomen. De “Oehoe” is namelijk de grootste uil van Europa en Azië! Nee… zelfs van de hele wereld!

Kom je dan nog een keertje terug voor een nieuwe foto?

 

Uiltje gesnaptokkibox
27

2 comments on "Uiltje gesnapt"

  1. Schitterend! Vooral je afsluiting!!!
    Peter

  2. Joeoeoeoehoeoe!!!